Gjeneralmegafoni

Kujt t'i drejtohem?!

E-mail Print PDF

Kam jetuar jashtë Shqipërisë për një kohë të gjatë të jetës time, saktësisht në një vënd të BE-së. Kthimin nuk e pata aq të lehtë, por isha i vetëdijshëm për realitetin dhe i përvesha mëngët që të ri-integrohesha në shoqërinë që kisha lënë vite më parë. Fillova një punë sipas profilit për të cilën isha specializuar. Për hir të së vërtetës nga kjo anë shqipëria është më dinamike se disa vënde të europës dhe ishte një nga motivet që më shtynë të kthehesha. Mora një shtëpi me qera, mësova ku ishin ushqimoret dhe fillova të kanalizohesha në jetën “rutinë” të së përditëshmes...

Tek flisja me disa miq, me të cilet ishte shtruar debati nëse ja vlen të kthehesh në shqiperi, bëra një rezume të disa nga problemeve që un has në kurizin tim nga të tretë dhe vendosa ti shtroja ato duke i shkruar.


Teksa ec
ën në rrugë me makinë, has akoma makina të cilindratave të larta që nuk rrespektojnë rrjeshtin dhe kalojnë duke të prerë rrugën në semaforet më sinjalin e kuq, ndërkohë, që këto të fundit janë të kontrolluara me polic dhe kur i kërkon informacion policit të shërbimit për këtë shkelje në flagrancë dhe të rrezikshme, të përcjell duke të kthyer krahët dhe bën sikur s’të ka parë dhe dëgjuar. Me veten vazhdoj akoma ta justifikoj, që ai i mëparshmi do jetë ndonje i “rëndësishëm” dhe polici i sherbimit në atë semafor ka frike ta ndalojë, pasi do të rrezikonte vendin e punës.
Me makinën time i drejtohem rrugës së shtëpisë, ndërkohe që në mes të rrugës përballem në një bllokesë të saj. Një kamion është futur në rrugicë dhe po bën ngarkim shkarkim. Ndaloj dhe ju bëj të ditur së në mirësjellje duhet të kishin lajmëruar ditë më parë me disa kartela, që rruga do jetë e bllokuar nga kjo orë deri në këtë orë, që kush jeton në zonë të organizohet, pasi ajo është e vetmja arterie e atij blloku banimi. Më percjellin më një të buzëqeshur ironike dhe detyrohem të parkoj në anë të rrugës dhe të largohem për tu kthyer pasi kamioni të kish mbaruar punën e tij.

Ndërkohë i drejtohem banesës sime dhe në këtë pike dua të ndalem pak më gjatë. Ashtu si shumë të tjerë, më ato pak lekë të kursyera dhe me anë të një kredie, vendosa të blija një banesë. Kontaktoj një firmë ndërtimi dhe shikoj projektin, më pëlqen dhe vendos ta blej tek këta të fundit banesën time.
Që nga koha e nisjeve të punimeve, u bënë 2 vjet që kjo firme është jashtë afateve të kontratës më banorët dhe lejes së shesh ndërtimit të marë nga bashkia. Pjesët e dyqaneve janë si katakomba me teneqe dhe materiale ndërtimi. Në këtë pallat janë shumë familje të reja që kane fëmijë dhe këta të fundit luajnë tek këto rrenoja që janë në katin e parë dhe rrezikojnë të dëmtojnë shëndetin e tyre. Po kështu, disa të rinj përdorues droge, kanë gjetur një hyrje për në tarracë, pasi pallati ka një shtesë pa leje të papërfunduar dhe kryejnë aty të gjitha nevojat e tyre, duke rrezikuar jetën e tyre dhe të atyre që e banojnë atë pallat. I jemi drejtuar disa herë ndërtuesit të pallatit që të përfundoj punimet dhe të dorëzoj pallatin nën normat e sigurisë që e kërkon ligji, por rezultatet janë po të njëjta, përcjellëse. Hamendësoj, së ndoshta i ka krahët e ngrohtë pasi arkitekti është bashkëshorti i një politikaneje, dihet që në shqipëri për të pasur një aktivitet duhet të kesh njohjet e duhura. Sidoqoftë këtë s’mund ta them me bindje, di vetëm që është 2 vjet jashtë afateve!!!

Për ta pasuruar panoramën, ngjitur pallatit tonë po ndërtohet një objekt i cili po hap themele të thella dhe ky lloj punimi mundësohet me disa makineri të medhaja sonduese dhe të zhurmshme, por problemi është së ky proces bëhet natën dhe nuk ju shpjegoj dot zhurmën që këto makineri shkaktojnë. I kemi njoftuar disa herë për shqetësimin që shkaktojnë, por na përcjellin duke na treguar derën e kantierit.


Në fund të ketij shkrimi më vjen pyetja natyrale, “KUJT T'I DREJTOHEM”?

 

Pse, pas kaq shumë kohësh duhet akoma të bej paralelizma më të jetuarin në komunitet që beja jashtë shqipërisë. Pra, c’duhet të bej une që të kem një jetë të qetë, pa shqetësimet e krijuara nga të tjerë, kush është garanti?!

                                                                                                                                                     Ersan Karameto

Share

Shto koment Kerko
Anabel   |2009-05-15 12:26:14
Artikull me shume te verteta dhe ku te gjithe kemi se cfare te shtojme. Edhe per
mua, qe nuk kam jetuar jashte, situata te tilla jane tragjike, komike..le te
themi te papranueshme. Por a mund te presim kaq shume nga Shqiperia? Keto jane
probleme shume te prekshme dhe themelore por qe jane te lidhura ngushte dhe ne
pakete me gjithe karakteristikat e Shqiperise..Krahasimi me vendin ku ke jetuar
sikur nuk eshte fort i pershtatshem.
Kur shqiperia te zgjidhe problemet e saj
themelore, situatat me lart nuk do te perseriten..dhe kjo do te realizohet ne
menyre te natyrshme

olti   |2009-05-15 17:30:45
eshte e vertete qe shqiperia ka probleme shume te medha, po nje nga keto eshte
dhe komunikimi i keq dhe te mungesa e kerkeses se llogarise qe duhet te kerkojme
nga qeveritaret. rrjedhimisht ata mesohen me kete situate dhe u krijohen kushte
me te lehta per te na shkelur. problematika qe ngre artikulli eshte rrjedhoje e
te njejtes marredhenie te ndertuar keq.
Skerdi   |2009-07-15 02:43:41
Nuk je shume i sakte kur thua Ne nje vend te BE :silly:
beqir meta   |2009-10-16 07:57:34
kujt te duash. qeveria sot me ne krye SHTZ Dr. Prof. QNderiPrizren Dr. Honoris
Causa President Kryetar KRRTRSH Kryetar PDSH S A L I B E R I SH A ka ngritur
insititucionet e te gjitha ngjyrave dhe llojeve qe ti te drejtohesh dhe te
zgjidhesh problemin qe ke.
Komento
Emri:
Email:
 
Titulli:
 
:D:):(:0:shock::confused:8):lol::x:P:oops::cry:
:evil::twisted::roll::wink::!::?::idea::arrow:
 
Ju lutemi fusni kodin anti-spam qe eshte ne imazh.

3.25 Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."

M'afishe të freskëta

Previous Tjeter
Ministri i Jashtëm që nuk shkoi jashtë shtetit

Zoti Haxhinasto në datën 3 Shkurt 2012 vendosi të bënte bilancin e sukseseve të Ministrisë së Jashtme për vitin 2011. E kotë të riprodhojmë lajmin pasi e kemi të qartë të gjithë çfarë u tha: “Bilanc pozitiv madje meriton notën 10 me yll”...

Tani s’po merremi me faktin që Ministria e Jashtme nuk ka dhënë fare kontribut që shtete akoma skeptike të njohin Kosovën. Shqipëria mbase nuk e ka detyrë, as ligjore as morale, sipas ministrit. Vëllezër po, por na bashkon veç gjaku dhe aspak interesi.

S’po merremi me ngeljen në klasë për të dytën herë radhazi. As kandidate për të hyrë në BE nuk bëhet dot Shqipëria, çfarë faji ka Ministria?

S’po merremi as me diplomatët tanë e shoferët e tyre nëpër ambasadat e kryeqyteteve evropiane. Një kilogram kokainë e kapur në ambasadën e Pragës e 2 heroine te ambasada tjetër nuk janë përgjegjësi e Ministrit të Jashtëm. Ai nuk është polic ta hajë dreqi.

Edhe ky bilanc i ardhur kaq vonë s’po më duket ndonjë mangësi e madhe. Dakord qe mund ta bënte në fillim të Janarit, në mes ose në fund... po edhe në gusht po ta bënte s’ka problem. Rëndësi ka që gjërat të bëhen.

Shqiptari i gjorë u mundua më shumë të kuptonte kë quan sukses Haxhinasto por meazallah!

Shqiptari i shkathët ama e gjeti pas një kërkimi fare të shkurtër. Në 1 Maj 2011 Zoti Haxhinasto për një ditë të vetme drejtoi Shtetin. Atëherë kur Topi, Topalli, e Berisha vrapuan kush të ikë i pari jashtë shtetit për ceremoninë e Lumturimit të Papa Gjon Palit II, Ministri i Jashtëm (por edhe Zv. Kryeministër për faj të Metës) qëndroi brenda dhe drejtoi shtetin. Kryetar shteti për një ditë...

Ja ku u zbulua edhe enigma e suksesit të Haxhinastos!

 

Zgjidhe shokun më të mirë se vetja

Ky aforizëm duhet të vlejë dhe për vartësit, bashkëpunëtorët ose kryetarët e institucioneve kushtetutese...  Saliu, pasi vuri Bamirin në Presidencë, pasi dha pëlqimin për Inën në Prokurori, Kreshnikun në KLD, tani është bërë pishman dhe ua ka bërë benë atyre.  Tani ai premton një hetim të ri nga një prokuror i ri që do të emërohet nga Presidenti, të cilin Saliu do e zgjedhë vet, në saj të ndryshimeve kushtetuese.  Skenare që as në mendjen më të sëmurë të regjisorit më të dobët dhe që ka frikë nga hija e vet, nuk do e zhbirrilonim dot.

Saliu nuk do të na lërë rehat me skuthëritë e tij prapaskenike për të mbajtur një pushtet që po na helmon të gjithëve.  Duhet t’i kishe zgjedhur shokët më të mirë se vetja o Sali, më të egër, më mashtrues, më të bindur dhe më patologjikë pas mbajtjes së pushtetit.  Dhe mbi të gjitha, duhet të kishe zgjedhur një periudhë tjetër udhëheqjeje ku nuk do të kishte demokraci.

Punëdhënësit zagarë të Shqipërisë

Me këtë soj e sorollop punëdhënësish gjakpirës që kemi në Shqipëri të lind spontanisht dëshira për një revolucion të tipit proletar.  Dhe dëshira më e madhe nuk vjen nga ata që e vuajnë në kurriz makutërinë e tyre tashmë proverbiale, por nga vet ata, nëse do të provonin në kurrizin e tyre sjelljen që ua imponojnë të tjerëve.

Mashtrues, të pafytyrë, injorantë, një përzierje e servirur me një buzëqeshje legene dhe me një rreptësi gjoja profesionale por që nxjerr në pah përkëdhelinë objekt i të cilës kanë qënë tërë jetës së tyre, ose paaftësinë e tyre për të qënë në radhë të parë njerëz pastaj punëdhënës.  Si s’më thahën duart kur u them punëdhënës!  Se ata nuk japin punë, ata zhvatin në mënyrë të pacipë, të mbrojtur nga ideologjia që është kthyer në teologji, e liberalizmit pafund.  Premtojnë rritje profesionale, rritje page me kalimin e muajve, bonuse e lloj lloj karamelesh që fatkeqësisht të gjithë bëhemi pre.  Të thonë se “nuk ka si ty”, se “je i përgjegjshëm” dhe “korrekt” dhe kur kalon një ose dy ditë e kthejnë pllakën me fuqinë e arrogancës së tyre dhe bëjnë sikur nuk kanë thënë gjë, ose shpikin kriza globale që rëndojnë në atë pagë, që deri dje ishte objekt i rritjeve por që tani është synimi i uljeve, se vetëm kështu mund të mbijetojë biznesi i tyre i pështirë.

Nuk duam të kontrollojmë llogaritë e tyre të majme bankare, nuk na intereson se njëri njeh Edin, tjetri Lulin dhe tjetri pi çdo natë me Fatosin ose se ka mik familje Salën, nuk na intereson mirëqënia e tyre, trashja e tyre fizike dhe mendore.  Duam dinjitetin tonë të nëpërkëmbur nga ca idiotë të cilëve u shërben shteti në çdo plotësim teke që ata kanë.  Vjedhja e punës dhe e shpresës së tjetrit është krim.  Nuk e shfarosim dot, po ama duhet ta dënojmë duke ngritur zërin, dhe këtë duhet ta bëjë çdokush që përballet me këta kafshë që i hyn në hak jetëve të të tjerëve dhe pa iu dridhur qerpiku, se u është bërë lëkura sholl.  I duhet zbutur pak. Të ndarë nuk e bëjmë dot, të bashkuar ndoshta. Të bashkuar dhe pandërprerje, me siguri!

Mendjet e sëmura

"Ina Rama ia ka shitur provat Edi Ramës". Tashmë nuk kemi më ç'presim nga reagimet e Kryeministrisë. Nuk ka më asnjë shenjë përmirësimi ose iluminimi në këto deklarata vetëm me rroitje pafund. Për të ruajtur karrigen e vet, vazhdon të na turpërojë të gjithëve duke përbaltur detyrën e Kryeministrit. Bravo i qoftë!

Bravo i qoftë dhe Gjykatës, që ka mbetur vetëm hija e vetvetes. Ajo ka emrin gjykatë, por është një lokal bastesh, madje më keq, se në lokalet e bastit mund të ketë një përqindje rastësie në përcaktimin e rezultateve, por jo. Të gjithë e dyshonim dhe ja ku u bë realitet: duke i dhënë masën e arrestit në shtëpi një personi të veshur me pushtet që ka vrarë, ajo i vuri vulën përfundimisht kalbjes së saj të pakthyeshme. Dikush thotë që të mblidhet KLD-ja dhe të diskutojë këtë rast. Në fakt, nuk duhet të presim asgjë nga KLD-ja që i zgjati në mënyrë kriminale mandatin pensionistes Sashenka dhe që ka një bredharak në krye që e ka harruar funksionin e tij. Përgjigja qëndron tjetërkund.  Ajo duhet të vijë nga ne!

 

Tërmeti

Të gjithë e kemi përjetuar në jetën tonë përvojën e tërmetit. Ajo dridhje, që sa të kap në befasi, po aq të trondit dhe nuk të lë reagosh; disa herë më ka rastisur që kam qenë i shtrirë në krevat kur ka rënë tërmeti, nga ata të lehtit natyrisht, ata 3-6 ballëshit, dhe nuk kam patur as kohë të mendoj që duhet të çohem, të lëviz, të dal; jo diçka më ka buçitur në kraharor, kam patur frikë, por nuk kam reaguar. E natyrisht, e gjitha kjo ka ndodhur për shumë pak sekonda.

Po, ku dua të dal? Thjesht po mundohem të kuptoj gjendjen e shoqërisë shqiptare, mungesën e saj të reagimit, dhe i vetmi paralelizëm që më kënaqi është krahasimi me gjendjen e tërmetit. Nuk reagojmë, sepse ne jemi duke përjetuar një tërmet, si ai i llojit 3-4 sekondësh dhe 3-5 ballësh, por ky tërmet ka 20 vjet që vazhdon pa ndërprerje, bie tërmeti i parë, 3-5 ballë, 3-4 sekonda, ej tek e fundit tërmet është dhe pushon, por sa pushon tërmeti i parë fillon menjëherë i dyti, pushon i dyti, fillon i treti… e me radhë e me radhë… dhe ne, të shtrirë e të tmerruar, nuk lëvizim nga krevati.

O njerëz duhet të çohemi, nuk mund të presim të pushojnë tërmetet. Në Shqipëri, tërmetet  nuk kanë për të pushuar kurrë. Duhet të çohemi edhe pse tërmetet bien pa pushim, të çohemi e të futemi thellë në ato pllaka të mallkuara në fund të tokës, e të marrim me mijëra çekiçë, e t'u biem atyre, t'u biem e t'i lëmojmë, t'i vendosim në vendin e duhur, t’ua këputim dhëmbët me darë që të mos lëvizin më.

Ose, le të rrimë shtrirë, deri sa të bier një tërmet i madh fare, i cili do zhdukë bashkë me ne edhe vet tërmetin!

Jani Marka

Facebook

Sondazh

Ilir Meta është:

ilaç koke,Karikatura

Simply Albania