Gjeneralmegafoni

Sa më pak “Merkozy”

E-mail Print PDF

Samiti Evropian i 8-9 dhjetorit 2011 shënon një kthesë shumë të rrezikshme për të ardhmen e Evropës. Kryetarët e shteteve dhe udhëheqësit evropianë, nëpërmjet arritjes së marrëveshjes për mbrojtjen e pavarësisë së Bankës Qendrore Evropiane dhe paktit të stabilitetit, imponimit të disiplinave buxhetore për vendet evropiane me anë të ndëshkimeve, vendosja e “rregullit të artë” në ligjet bazë dhe krijimi i “të drejtës për të ndërhyrë” nga ana e institucioneve evropiane në buxhetet kombëtare, po i çojnë njerëzit në disfatë, drejt një Evrope kaotike.

Struktura aktuale e Evropës ka çuar në kriza, por Evropa e nesërme do jetë më e nënshtruar ndaj tregjeve dhe më e dëmshme për njerëzit. Ata kanë vendosur për një përkeqësim të jetës dhe kanë mohuar të drejtën e njerëzve për pavarësinë e tyre buxhetore. Në këtë mënyrë, ata kanë sanskionuar vdekjen e garantuar të rritjes ekonomike, progresit social dhe demokracisë. Për më tepër, kërcënohet edhe vetë ekzistenca e Bashkimit Evropian. Çfarë do të ndodhë, kur vende të fuqishme të Evropës do i diktojnë vendeve të tjera reformat që duhet të ndërmarrin? Në këtë mënyrë, po shkojmë drejt rritjes së tensioneve midis shteteve evropiane, me gjithë reagimet nacionaliste dhe shoviniste që ato mund të krijojnë. Historia evropiane tashmë e ka provuar, që kjo situatë mund të çojë në kriza të qytetërimit.

Në një mbledhje të jashtëzakonshme, kryetarët e partive anëtare të partisë së Majtë Evropiane, deklarojnë solemnisht se një dalje nga kriza është e mundur nëse bëhet një thyerje në politikat neo-liberale – të  mbrojtura nga forcat e krahut të djathtë dhe të pranuara nga social-demokratët – dhe nëse njerëzit nuk mbështesin thirrjet ksenofobe populiste.

Por një zë tjetër ekziston, zëri i partive të majta evropiane, sindikatave, shoqatave, lëvizjeve sociale, me përpjekje me të gjitha forcat për të gjetur zgjidhje për daljen nga kriza, e cila në njërën anë nuk përfshin ashpërsimin e kushteve të jetesës, shpëtimin e pafundmë të bankave, tregjeve financiare dhe kapitalistëve të mëdhenj, por nga ana tjetër përfshin mbrojtjen e demokracisë, të drejtave sociale, zhvillimin shoqëror dhe mjedisor dhe mirëqenien e shteteve në Evropë. Formula jonë kundra krizës është: sa më pak nga doktrina Merkozy, aq më sociale dhe demokratike Evropa!

I. Shkëputja e financave publike nga tregjet financiare. Ne duam që Banka Qendrore Evropiane të kontrollohet në mënyrë demokratike dhe të marrë një rol aktiv në luftën kundër spekulimeve me bondet shtetërore, themelimin e fondit publik evropian ose një banke sociale, si dhe zhvillim mjedisor dhe në kushtet e një solidariteti të plotë. Një rezolutë e përbashkët është diskutuar në Asamblenë Kombëtare në Francë dhe në Bundestagun gjerman, falë “Front de Gauche” dhe “Die Linke MPs”.

II. Riorganizimi i sektorit bankar dhe ulja e fuqive të tregjeve financiare: Ne duam që sektori bankar privat të jetë nën përgjegjësinë dhe kontrollin publik. Transaksionet financiare spekulative duhet të kufizohen me mënyra të drejtpërdrejta ose të tërthorta. Ne duam krijimin e një agjensi kreditimi me pronesi publike, e cila është çelësi i financimit të vendeve të punës, shërbimeve publike dhe ndryshimeve mjedisore.

III. Zgjidhje për problemet e borxhit publik: Përse duhet të paguajnë njerëzit për bankat dhe krizën financiare? Ne duam ndalimin e menjëhershëm e politikave të ashpra ekonomike. Ne jemi për zbatimin, në të gjithë Evropën, të rregullave kombëtare, që përjashtojnë uljen e pagave dhe pensioneve, si dhe për mirëqenien sociale dhe zëvendësimin e këtyre politikave me rritjen në masë të taksave për kapitalistët e mëdhenj dhe miliarderët. Meqenëse, të gjitha vendet evropiane janë të kërcënuar, e majta evropiane propozon organizimin e një Konference evropiane mbi Borxhin, e cila të diskutojë shlyerjen e drejtpërdrejtë të borxheve nga BQE për vendet e kërcënuara, anulimin e një pjese të madhe të borxhit publik si rezultat te auditimeve publike. Ne propozojmë masa të veçanta, që parashikojnë mbrojtjen për fondet e sigurimeve shoqërore, si dhe uljen e skajshme të shpenzimeve ushtarake, e cila është, gjithashtu, një parakusht për paqen dhe solidaritet, heqje dorë nga agjencitë e vlerësimit të tregjeve dhe një plan i madh për investimet publike.

IV. Një Evropë më sociale: Ne duam një Evropë që të mbrojë njerëzit e saj. Për këtë, duhen vendosur standarde minimale, që sigurojnë një jetë të hijshme, në lidhje me orët e punës, pagat, pensionet, sigurimet shoqërore dhe tatimin mbi të ardhurat.

V. Kthimin e Evropës në një bashkësi të balancuar: për këtë çelësi kyç është çmontimi i çekuilibrave ekonomikë e pasqyruar nga luhatjet në bilancin tregtar. Një bashkërendim evropian mbi ekonominë, të ardhurat dhe politikat financiare, që synojnë uljen e papunësisë dhe gjithashtu në krijimin e ekuilibrave ekonomikë në periudhën afatmesme, është i domosdoshëm. Buxheti evropian, duhet së pari të përballojë këto çekuilibra.

VI. Jo autoritarizmit të BE – demokraci e vërtetë në Evropë: e Majta Evropiane e vazhdon luftën e saj për arritjen edhe mbrojtjen e demokracisë, përgjegjësinë, transparencën dhe pjesëmarrjen qytetare. Ne qëndrojmë fort kundër kufizimeve të njëanshme të pushtetit të parlamenteve kombëtare përmes legjitimimit të marrëveshjeve Evropiane. Kështu, ne mbështesim forcimin e pushtetit të parlamentit Evropian. Më tej, ne kërkojmë që ndryshime thelbësore në bazën ligjore (traktatet) të BE të jetë subjekt i legjitimimit me anë të referendumeve kudo ku ligjet e lejojnë.

Pas rezultateve pozitive të së Majtës Daneze dhe Spanjolle, tani është koha për forcat e majta evropiane të rrisin përpjekjet për lëvizje qëndrestare . Në këtë kuadër, Këshilli i Kryetarëve i propozon të gjitha partive anëtare dhe vëzhguese të së Majtës Evropiane të rrisin përpjekjet për forcimin e komunikimit, veprime të përbashkëta dhe solidaritet midis të majtëve dhe klasës punëtore të vendeve tona. E Majta Evropiane do të ndërmarrë nisma për vendosjen e dialogut midis forcave politike demokratike dhe sindikatave në Evropë, të cilat kërkojnë zgjidhje për daljen nga kriza. Kërkesa për një Evropë tjetër, sociale dhe demokratike, duhet të behet slogani i përbashkët, i përfolur në të gjitha gjuhët e folura të kontinentit tonë.

Këshilli i Kryetarëve të Partisë së Majtë Evropiane

Bruksel, 12 dhjetor 2011

Përktheu Jani Marka

 

Share

Shto koment Kerko
Komento
Emri:
Email:
 
Titulli:
 
:D:):(:0:shock::confused:8):lol::x:P:oops::cry:
:evil::twisted::roll::wink::!::?::idea::arrow:
 
Ju lutemi fusni kodin anti-spam qe eshte ne imazh.

3.25 Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."

M'afishe të freskëta

Previous Tjeter
Shpifja vs puçi

Sot Policia e Shtetit shkarkoi nga detyra të vetëshkarkuarin prej së paku një jave, ish komandantin i Forcave Speciale dhe Drejtorin e Policisë së Dibrës, Shemsi Prençin. Kjo taktikë e shkarkimeve pasi i shkarkuari jep dorëheqjen, kohët e fundit është kthyer në modë. Le të kujtojmë rastin e Nën Kryetarit të KLD-së Kreshnik Spahiu. Edhe ky dha dorëheqjen, por këtu ka shtet që iniciativën e merr vetë. Pak me vonesë por ama e merr.

Prençi u shkarkua nga detyra për shkak të shpifjeve dhe shkeljes së ligjit. Ai akuzoi strukturat më të larta të shtetit si të implikuara në mafien e kromit.
Të hedhësh baltë mbi uniformën blu pasi ke dhënë dorëheqjen nga çdo strukturë e kësaj force, është e ndëshkueshme me shkarkim nga detyra. 

Mos harrojmë që Prençi ka edhe një precedent tjetër të shkarkimit nga detyra. Ai është filmuar gjatë sulmit të Kryeministrisë dhe Televizionit Shqiptar në 14 Shtator 1998, ndërsa udhëhiqte turmën e armatosur. Kujtojmë që gjatë kësaj periudhe Prençi ishte oficer i Policisë së Shtetit, i cili mori dënimin maksimal që jepet në vendin tonë për Puç të armatosur. Shkarkim nga detyra. Sesi u rikthye në detyrë Prençi dhe sesi i ngjiti shkallët e karrierës, askush nuk e di. Një oficeri policie i cili heq uniformën për të drejtuar armët kundër institucioneve të shtetit, për mendimin tonë modest atë uniformë nuk duhet t’ia vishnin më, sepse ndodh që ai mund ta njollosi sërish. Kësaj rradhe edhe më keq, duke shpifur (?!). Apo puçi është më i rëndë?! Shpifja apo puçi, puçi apo shpifja?! Le të presim qeverinë e majtë e të shohim nëse e rehabiliton oficerin Prençi duke i dhënë fund edhe dilemës tonë.

Barbarizëm

Civilizimi i një populli kuptohet nga mënyra si trajton kafshët. Mu kujtua kjo shprehje e Mahatma Gandit ndërsa shikoja një video që qarkullon kohët e fundit në ueb dhe që dokumenton fushatën e  ndërmarrë nga Bashkia e Durrësit për shfarosjen e qenve endacakë. Ekzekutimi i kafshëve në mes të rrugës nuk është gjë tjetër veç barbarizëm. Në prag të sezonit turistik qëllimi, një qytet i pranueshëm për pushuesit, nuk mund të justifikojë mjetin, eliminimi fizik i qenve.

Problemi i kafshëve pa zot, ose që zot kanë rrugën, është i përhapur në çdo qytet të Shqipërisë. Kequshqyerja dhe kushtet në të cilat jetojnë bëhen shkas për sëmundje të ndryshme, sëmundje që përbëjnë rrezik edhe për shëndetin publik. Një problem tjetër, që lidhet me natyrën e qenve, është grumbullimi në tufë duke sulmuar në disa raste njeriun. Strukturat për kujdesin mungojnë dhe do të vazhdojnë të mungojnë për sa kohë shteti nuk ka struktura strehimi as për qytetarët. Të shumta dhe në rritje janë rastet e të varfërve që detyrohen të enden, rrugëve të qyteteve, si dhe mos më keq se kafshët. Edhe këta shteti i vret. Me indiferentizëm. Ndërsa për qentë shteti ka gjetur një metodë më të shpejtë dhe më efikase. Shfarosjen masive.

Dorëzimi përpara këtij akti makabër i cili ndodh rëndom në çdo qytet të Shqipërisë, është zgjedhja më e thjeshtë, por nuk është zgjedhja jonë. Kush i hap rrugë barbarizmit, zgjedh të largohet një orë e më parë nga ky vend, duke qenë se nuk mund të japë kontribut për ndryshim. Ne zgjedhim të qëndrojmë dhe të denoncojmë çdo akt çnjerëzor që nuk është pjesë e kulturës tonë, çdo barbarizëm që, i përkohshëm ashtu si shteti i kalbur i cili na përket, nuk na përfaqëson

 

Krym kundër dinjitetit

A e njihni Fatbardh Kadillin? Sigurisht që jo! As ne nuk e njohim por dimë që ka mandat deputeti si përfaqësues i Partisë Demokratike, ka qënë këshilltar i Kryeministrit Berisha, dhe herë pas here del në konferenca për shtyp. Po të kthehemi pak në kohë, do të zbulojmë që Bardhi vjen nga një familje e persekutuar gjatë Diktaturës Hoxhiste, si pak të tjerë në PD. Për të qënë më të saktë një sekretar partie si Berisha duhet të jetë figurë e urryer për Bardhin. Sa shumë kanë hequr familjet disidente nga sekretarët e partisë?!

Por Bardhi sot,  ashtu si edhe më parë e shfryu mllefin e akumuluar prej vitesh, kundër Edi Ramës. A thua se është ky i fundit apo shokët e këtij që luanin me top llastiku aso kohe, që e përndoqën e i nxinë jetën fatziut?! Kur prindërit e tij u internuan Edi i kishte buzët me qumësht, kurse Saliu me bozë pushteti...

Fatbardh hapi sytë e ruaj pak dinjitet! Dikur Saliu ishte zar i Enverit, sot ti po bëhesh zar i Saliut. Ndërsa Shqipëria po rrokulliset si zar drejt një rruge pa kthim.

 

Reforma në administratë

 

Zbardhet faksimilja midis një eksponenti të PD-së dhe shefit të burimeve njerëzore në Republikën e Shqipërisë:

Përshëndetje Lulo,

Më poshtë po të dërgoj listën e prurjeve nga PD-ja dhe aleatët, lista të azhornohet çdo orë, se po afrojnë zgjedhjet e përndryshe kena me fitu nji mut me komunistat e mutit. Berishë Ramë Sala, militant i thekur i PD, të emërohet sa më parë çoban në Kurvelesh. Medi Fatmiri, të emërohet teneqexhi bakërri në qafën e pazarit n' Gjinokastër. Metë Liri, të emërohet urgjent kasap pranë therrtores në Kapshticë. Dode Mesi, e përkushtuar deri n' vetflijim, të emërohet brigadiere në burgun e grave Vaqorr (të enjten lijani pushim se duhet të dali në Fevzi Bledi). Frangë Aleksi, tellall tek ura vajgurore, Voksana Albisha, të emërohet furrxheshë, edhe kjo tek burgu i grave…

Folim pas nji ore!

 

S'ban me i dalë nga fjala Gabrielit!

Shtypi i ditës na bën të njohur se me rastin e 100 vjetorit të Pavarësisë do hidhen plotë 5 milion euro që të na nderojë me prezencën e saj, askush më pak sesa Shakira. Këshilli i Ministrave e ka marrë seriozisht këtë punë. Kryeministri nga ana e tij dihet, kishte fjetur natën e 28 Nëntorit, të vitit të 99 të Pavarësisë, dhe pasi pati dialoguar në ëndërr me ëngjëllin Gabriel u kthye mes nesh me tre projekt-ide për festimet e 100 Vjetorit të Pavarësisë.


1- Një stadium kombëtar që të na e ketë zili e gjithë Evropa (apo tha bota?).

2- Një parlament të ri për fukarenjtë e gjorë, deputetët fakirë të Shqipërisë, i cili duhet ndërtuar tek piramida duke simbolizuar kështu edhe karakterin e mbinatyrshëm të Kryeministrit: "me një dorë të shemb e me tjetrën të ngre më kult se përpara" dhe 

3- Shakira në Shqipëri, muza e vitheve perfekte, këngëtarja latine që aq bukur interpreton këngët me vallëzime orientale, duke na sjellë memorjen e paharruar historike të pashallëqeve...

Duke qënë se po merrej me punë të tjera më të rëndësishme, si ullinjtë e Rivierës, arrat e Veri-Lindjes, dhe pjeshkët e Lapardhasë, por edhe me plagën sociale të prostitucionit në Shqipëri, dhe nuk pati mundësi të realizojë dy projektet e para, Këshilli i Ministrave vendosi të investojë gjith çka është e mundur te Shakira. Në fund të fundit Kryeministri është burrë shteti (e tha Arvizuja) e s'ban me i dalë nga fjala Gabrielit!

 

Sondazh

Fatos Nano president, si ju frymezon ky lajm?

ilaç koke,Karikatura

Facebook

Simply Albania